Nawojowa - historia

Czas powstania Nawojowej lokuje się  pomiędzy XIII, a XIV wiekiem. Potwierdza to krakowski naukowiec Franciszek Ksawery Piekosiński, profesor historii prawa polskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim, żyjący w latach 1844 – 1906. przyjmuje, że Nawojowa z pewnością istniała około 1300 roku.

W 1901 wydał własnym nakładem twórczym historię stanu rycerskiego  w dobie Piastowskiej, tam właśnie znajdujemy zapisy mówiące o istnieniu wsi Nawojowa w tym okresie, będącej gniazdem rodowym Nawoja z Tęczyna, kasztelana krakowskiego, a przekazanym mu jako uposażenie przez Bolesława Krzywoustego.

W późniejszych wiekach Nawojowa przechodziła w ręce kolejnych przedstawicieli rodu. Ostatnim z nich był Piotr Nawojowski.

To on w latach 1580-1590 zbudował w rodzinnej wsi zamek. Wcześniej bo od 1440 roku istniał we wsi drewniany kościół parafialny. Jego konsekracji i oddania pod opiekę Najświętszej Marii Panny dokonano w 1638 r.  

Nawojowski zmarł bezpotomnie, a schedę po nim dostał starosta Niepołomicki-Grzegorz Branicki z Ruszczy. Następnie jako wiano Nawojową dostała starościańska córka, Anna. Po ślubie w posiadanie miejscowości wszedł jej mąż-Sebastian Lubomierski. Odtąd ród Lubomirskich na wiele lat stanie się właścicielem wsi.
Za czasów szwedzkiego potopu dziedzicem Nawojowej i okolicznych miejscowości był ks. Aleksander Lubomirski, koniuszy koronny. Wówczas to, bezpośrednim zarządcą majątku uczynił Felicyana Kochowskiego, stryja znanego z literatury Wespazyana.

Lubomirscy władali Nawojową  jeszcze przez pół wieku. Po śmierci księcia Józefa Karola Lubomirskiego, jego córka, Józefa wniosła wieś w posagu do majątku małżonka, księcia Jana Sanguszko. Kolejnym jednak dziedzicem stał się miecznik koronny, ks. Franciszek Ferdynand Lubomirski.

(Źródło: www.nawojowa.pl)