Szlak turystyczny - Główny Szlak Beskidzki Rytro - Banica

Główny Szlak Beskidzki
Rytro - Banica
Długość: 44.2 km

Szczególne miejsca:

Krynica-Zdrój

Muzeum Nikifora

Hala Łabowska

Hala Łabowska jest rozległą polaną w środkowej części głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej, na południowy-wschód od Wierchu nad Kamieniem (1084 m n.p.m.). W najwyższym punkcie polana ma 1061 m n.p.m. Dawniej Hala Łabowska była halą pasterską. Nazwa hali wzięła się od łemkowskiej wsi Łabowa, której mieszkańcy wypasali na niej swoje owce. Gdy po II wojnie światowej w ramach akcji Wisła Łemkowie zostali wysiedleni, hala przeszła na własność lasów państwowych. Obecnie część hali stanowi własność PTTK. Na skutek zaniechania wypasu krańce hali częściowo zarastają lasem. Przed całkowitym zalesieniem chroni ją nadanie jej statusu użytku ekologicznego. Na hali znajdował się kiedyś domek myśliwski dawnego właściciela tych terenów – hrabiego Adama Stadnickiego z Nawojowej. Spalili go podczas II wojny światowej partyzanci, gdyż z domku tego korzystali niemieccy żołnierze.

Schronisko górskie PTTK na Hali Łabowskiej

We wschodniej części Hali Łabowskiej znajduje się duże i popularne schronisko górskie PTTK na Hali Łabowskiej im. Władysława Stendery. Budowę schroniska rozpoczął w 1953 r. Oddział PTTK „Beskid” z Nowego Sącza. Początkowy był to niewielki schron, przez lata rozbudowywany. W 1995 r. schronisku nadano imię Władysława Stendery, wybitnego działacza Oddziału PTTK „Beskidy” w Nowym Sączu. W ramach współfinansowanego przez Unię Europejską projektu „Zielone schroniska w Paśmie Beskidów-Gorców-Pienin” w latach 2010–2013 wykonano m.in. taras widokowy, kuchnię turystyczną i suszrnię, kolektory słoneczne, powiększono jadalnię. Obecnie schronisko ma ponad 60 miejsc noclegowych.
W pobliżu schroniska, położonego na terenie Popradzkiego Parku Krajobrazowego, znajdują się trzy rezerwaty przyrody (rezerwat Łabowiec, Barnowiec i Uhryń), skały i jaskinie (w rejonie Wierchu nad Kamieniem) oraz pomniki pamięci z czasów walk partyzanckich. Schronisko na Hali Łabowskiej jest dobrą bazą wypadową na szlaki turystyczne piesze, konne i rowerowe, a zimą narciarskie (turystyczne i biegowe).
Co roku we wrześniu na Hali Łabowskiej odbywa się Turystyczny Zlot im. mjra Juliana Zubka „Tatara”, dowódcy oddziału AK działającego na tym terenie.

Runek

Runek (1080 m n.p.m.) jest rozłożystym i zalesionym szczytem zwornikowym w południowo-wschodniej części głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej. W południowo-zachodnim kierunku odchodzi od Runka najdłuższy boczny grzbiet w tym paśmie, który poprzez gniazdo Jaworzynki (1001 m n.p.m.) i Pustej Wielkiej (1061 m n.p.m.) opada do doliny Popradu w rejonie Żegiestowa. Na północ odchodzi krótszy grzbiet Wysokiego Wierchu (845 m n.p.m.), który rozdzielając dolinki potoków Kryściów i Łosiański, opada do doliny Kamienicy Nawojowskiej. Niespełna kilometr na południe od szczytu Runka (1080 m n.p.m.), na szczycie Czubakowska (1082 m n.p.m.), główny grzbiet rozdziela się na ramię z najwyższą w paśmie Jaworzyną Krynicką (1114 m n.p.m.) oraz ramię Przysłopu (944 m n.p.m.) opadające na przełęcz Huta (745 m n.p.m.). Z północno-zachodnich stoków Runka spływa potok Potasznia, z południowych potok Szczawnik. Na północną stronę, do Kamienicy Nawojowskiej, spływają potoki Kryściów i Łosiański.

Huzary

Masywny i rozłożysty szczyt Huzary (864 m n.p.m.) znajduje się na południowym krańcu grzbietu Hawrylakówki (pomiędzy Krynicą a doliną Mochnaczki). Wierzchołek i wszystkie stoki Huzarów są całkowicie zalesione. Huzary dawniej miały nazwę Czerteż. Obecna nazwa szczytu wywodzona jest od tego, że na jego stokach podobno odbyli potyczkę konfederaci barscy. Przed II wojną światową znaleziono tutaj granat armatni z XVIII w. i szablę, na której wyryty był łaciński napis i data 1747. Huzary są popularnym miejscem spacerów kuracjuszy i turystów z Krynicy. Prowadzi tu ze zdroju wiele znakowanych szlaków turystycznych. Pod szczytem jest duży węzeł szlaków, na którym krzyżują się aż cztery szlaki: czerwony, zielony, żółty i czarny. Można nimi tu dojść z centrum Krynicy, z Góry Parkowej i przełęczy Roma, z przełęczy Huta przez Hawrylakówkę, z Mochnaczki Niżnej i z Tylicza.

Schronisko na Cyrli

Schronisko na Cyrli funkcjonuje w jednym z domów (a właściwie w zagrodzie) górskiego osiedla Cyrla położonego w górnej części bocznego ramienia odchodzącego od głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej, pomiędzy Zadnimi Górami a Makowicą (948 m n.p.m.), około 1 km na zachód od węzła szlaków na głównym grzbiecie. Schronisko położone jest na wysokości 844 m n.p.m.
Opuszczoną zagrodę zakupiła w 1999 r. rodzina, która już wcześniej prowadziła schronisko PTTK na Hali Łabowskiej oraz czasowo stację narciarska w Wierchomli. Po żmudnym remoncie i pracach adaptacyjnych schronisko rozpoczęło oficjalną działalność w kwietniu 2003 r. Obecnie oferuje 25 miejsc noclegowych, jadalnię, bufet i doskonałą kuchnię z pełnym wyżywieniem. Z wysokiego poziomu usług gastronomicznych (tradycyjna, domowa kuchnia) właściciele schroniska słynęli już wtedy, gdy prowadzili schronisko na Hali Łabowskiej. Wystrój wnętrza jak i dekoracja zewnętrzna budynków, infrastruktury turystycznej i ogrodzenia całej zagrody jest stylizowany na stare góralskie obejście (drewniane rzeźby, archaiczne sprzęty gospodarskie itp.). Przy schronisku znajduje się także tanie pole biwakowe, miejsce na ognisko itp.

Zobacz więcej:
http://www.cyrla.pl

Wiata ponad rezerwatem Uhryń

Na zalesionym głównym grzbiecie Pasma Jaworzyny Krynickiej, na wschód od zarośniętej już polany Juchówka, w pobliżu miejsca, gdzie na północ odchodzi boczny grzbiet Ośnikowskiego Wierchu rozdzielający u swojej nasady źródłowe kotły potoków Uhryńskiego i Kryściowa jest węzeł szlaków. Od prowadzącego grzbietową dróżką szlaku czerwonego (Główny Szlak Beskidzki) odchodzi tu na północ znakowy szlak dydaktyczno-przyrodniczy im. Hrabiego Adama Stadnickiego (prowadzący m.in. przez dziewicze ostępy leśne w dawnych dobrach hrabiego). Tu także znajduje się dość duża drewniana wiata dla odpoczynku turystów, drogowskazy oraz tablica informacyjna o ścieżce dydaktycznej i jej walorach przyrodniczych i krajoznawczych.

Przełęcz Bukowina

Przełęcz Bukowina (993 m n.p.m.) znajduje się około 0,5 km na zachód od Hali Pisanej (1044 m n.p.m.), w głównym grzbiecie Pasma Jaworzyny Krynickiej, na porośniętej bukowym lasem niewyraźnej przełączce (węzeł szlaków). Do grzbietowego szlaku czerwonego (Główny Szlak Beskidzki) dochodzi od południowego-zachodu szlak żółty z Piwnicznej na Halę Pisaną (i dalej na północ do Frycowej w dolinie Kamienicy Nawojowskiej). Na skrzyżowaniu ścieżek znajdują się drogowskazy.

Hala Pisana

Hala Pisana to wydłużona zarastająca hala ciągnąca się w środkowej części głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej, pomiędzy Zadnimi Górami a Wierchem nad Kamieniem (1084 m n.p.m.). Najwyższy punkt hali, szczyt Hala Pisana, osiąga wysokość 1044 m n.p.m. Stąd na wschód, za linią grzbietu widać Wierch nad Kamieniem, a nieco w prawo boczny grzbiet Parchowatki (1004 m n.p.m.), a dalej na południowy-wschód, daleko za Popradem Lubowlańską Wierchowinę na Słowacji. Nazwa hali wywodzi się od góralskiego określenia pomiarów, czyli „spisywania” hali przez geodetów.

Rozdroże na wschód od Makowicy

Mniej więcej w połowie drogi pomiędzy Makowicą (948 m n.p.m.) a Zadnimi Górami, w północnej części głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej, wśród grzbietowego, niezbyt starego lasu znajduje się ważny w tej części pasma węzeł szlaków turystycznych. W tym miejscu szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki) wychodzący tutaj z Rytra osiąga główny grzbiet. Odtąd podąża już głównym grzbietem na wschód, w stronę Hali Łabowskiej. Od północnego-zachodu dochodzi tu szlak niebieski, który wyprowadza z Barcic przez dolinę Potoku Życzanowskiego i pobliską Makowicę (948 m n.p.m.); łącząc się tu ze szlakiem zielonym prowadzącym od północy aż z Nowego Sącza (pod koniec przez kulminację Ostrej (834 m n.p.m.)). Na węźle znajdują się szczegółowe drogowskazy.

Zadnie Góry

Zadnie Góry to niezbyt wyrazista w dalszych panoramach, ale wyniosła i szeroka kulminacja grzbietowa w północno-zachodnim odcinku głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej – na odcinku pomiędzy Makowicą a Halą Pisaną. Ciągną się ponad źródłowymi kotłami Głęboczanki i Jaworzyny (Kokuszki) i u nasady bocznego grzbietu Cycówki (595 m n.p.m.) i Bystrej (529 m n.p.m.). Natomiast z zalesionych północnych zboczy wypływa źródłowy potok Homerki – Sucha Kamionka.
Wśród wędrujących tędy turystów Zadnie Góry bardziej kojarzone są z długą, malowniczą (i niestety powoli zarastającą) halą, niż z niewyraźną kulminacją. Zresztą w rejonie grzbietu jest tu kilka wierzchołków, z których najwyższy ma 968 m n.p.m. U nasady ramienia Cycówki (595 m n.p.m.), poniżej grzbietowej hali znajduje się góralskie osiedle Świniarki, do którego prowadzi gruntowa droga łącząca doliny Jaworzyny (Kokuszki) i Głęboczanki. Jej zakole ponad źródłami Jaworzyny przebiega dolnym skrajem grzbietowej hali w pobliżu szlaku czerwonego.

Jaworzyna Kokuszczańska

Szczyt Jaworzyny Kokuszczańskiej (969 m n.p.m.) znajduje się w gółwnym grzbiecie Pasma Jaworzyny Krynickiej pomiędzy Zadnimi Górami a Przełęczą Bukowina (993 m n.p.m.). We wschodniej części grzbietowej Hali Jaworzyna, w pobliżu szlaku (po północnej stronie) stoi krzyż z datą 1963 – miejsce śmierci od pioruna dwójki turystów, a także kaplica, w formie kamiennej pieczary, z drewnianymi figurami Świętej Rodziny. Na kapliczce wypisany jest uroczy tekst wiersza-modlitwy (autorstwa miejscowego górala). Warto przeczytać. Natomiast po przeciwnej stronie, w dole, na opadającym na południe, w stronę źródłowego kotła Jaworzyny (Kokuszki) fragmencie hali można dostrzec malownicze stare szałasy.

Hala Barnowiecka

Hala Barnowiecka zwana też Halą Średnią – położona jest w środkowym, plaskim odcinku głównego grzbietu Pasma Jaworzyny Krynickiej, pomiędzy Wierchem nad Kamieniem (1084 m n.p.m.), a Halą Pisaną (1044 m n.p.m.). Średnia wysokość hali wynosi około 1060 m n.p.m. Do lat czterdziestych XX w. była intensywnie wykorzystywana pastersko przez mieszkańców wsi Barnowiec (do których należała – stąd nazwa). Po II wojnie światowej hala przeszła na własność lasów państwowych. W latach pięćdziesiątych, zgodnie z obowiązującymi wówczas dyrektywami ministerialnymi, hala miała być zalesiona. Udało się jednak tego uniknąć dzięki staraniom i konsekwentnej postawie ówczesnego leśniczego z Nawojowej (który musiał się corocznie tłumaczyć swoim zwierzchnikom z niewykonania dyrektywy, argumentując, że niezalesione górskie polany, mimo nie użytkowania pasterskiego, ani pozyskiwania siana, spełniają bardzo korzystną rolę przyrodniczą, a także turystyczną). Jednak na Hali Barnowieckiej widać obecnie, że przy braku świadomego zalesiania, a bez „sanitarnego” wykaszania czy wypasania, polany ulegają naturalnej sukcesji ekologicznej, początkowo przez zarastanie borówczyskami (szczególnie tu wybujałymi), a w ostatecznym efekcie także lasem. Z Hali Barnowieckiej rozciąga się widok głównie na północną i zachodnią stronę. Szczególnie dobrze widać stąd Sokołowską Górę (1026 m n.p.m.), Ostrą (834 m n.p.m.) i Wielki Groń (745 m n.p.m.) nad wioską Barnowiec w dolinie Czaczowca.

Wierch nad Kamieniem

Rozłożysty, zalesiony szczyt Wierch nad Kamieniem (1084 m n.p.m.), znajduje się praktycznie w głównym grzbiecie Pasma Jaworzyny Krynickiej, pomiędzy Halą Pisaną (1044 m n.p.m.) a Halą Łabowską. Wierzchołek Wierchu nad Kamieniem znajduje się bezpośrednio na północ od przebiegu szlaku czerwonego. Południowy stok opada do doliny Łomniczanki (tam też znajdują się jej źródła). Natomiast na północ od wierzchołka Wierchu nad Kamieniem opada dość długi grzbiet oddzielający dolinę Składziszczańskiego Potoku od doliny potoku Feleczyn (obydwa są dopływami Kamienicy Nawojowskiej). W górnej części stromego północnego stoku znajduje się skupisko jaskiń: największa w całym Beskidzie Sądeckim Jaskinia Niedźwiedzia, Jaskinia w Pękniętej Skale, Jaskinia Św. Szczepana. Są też ukryte w lesie skalne ostańce (piaskowiec magurski), z których najwyższa jest tzw. Czarcia Skała. Od tych wychodni skalnych pochodzi nazwa szczytu. Na południowy-wschód od szczytu znajduje się powoli zarastająca polana zwana Roztocką Halą, na której kiedyś prowadzono wypas. Przechodzi przez nią grzbietowa ścieżka z czerwonym szlakiem (Główny Szlak Beskidzki).

Rozdroże przy pomniku ks. Gurgacza

Na zachód od Hali Łabowskiej, jeszcze w rzadkim grzbietowym lesie, przed wejściem na polanę znajduje się węzeł szlaków (1050 m n.p.m.). Do prowadzącego grzbietową dróżką szlaku czerwonego (Główny Szlak Beskidzki – tu z Rytra do Krynicy) dochodzi od południowego zachodu szlak niebieski z Piwnicznej przez dolinę Łomniczanki, który potem, po minięciu Hali Łabowskiej, schodzi na północ przez dolinę Łabowca do Łabowej. Znajduje się tu, odsłonięty w 1999 r., kamienny obelisk poświęcony pamięci księdza Władysława Gurgacza i żołnierzy Polskiej Armii Niepodległościowej poległych w walkach z UB i KBW w latach 1948–1949.

Czubakowska

Niespełna kilometr na południe od szczytu Runka (1080 m n.p.m.) znajduje sie, również mało wybitny, zwornikowy szczyt Czubakowska (1082 m n.p.m.), traktowany przez niektóre przewodniki jako drugi wierzchołek Runka. Główny grzbiet skręca tutaj na wschód, a na południowy-wschód odchodzi od niego boczne ramię z niedalekim już najwyższym szczytem pasma – Jaworzyną Krynicką (1114 m n.p.m.). Jest tu węzeł szlaków, na którym rozchodzą się: szlak: niebieski prowadzący w lewo za głównym grzbietem przez Przysłop (944 m n.p.m.) i Krzyżową (813 m n.p.m.) do Krynicy oraz szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki) prowadzący prosto bardziej wyrazistą grzbietową dróżką, ale na boczne ramię z Jaworzyną Krynicką (potem dalej do doliny Czarnego Potoku i także do Krynicy). Na węźle są stosowne drogowskazy, a w pobliżu także tablica Popradzkiego Parku Krajobrazowego informująca o ciekawostkach przyrodniczych w okolicy (ostoja leśnego ptactwa, w tym głuszców).

Jaworzyna Krynicka

Szczyt Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m.) jest najwyższy w całym paśmie (choć nie znajduje się w głównym grzbiecie), ale nie najwyższy w całym Beskidzie Sądeckim. Wyniosła kulminacja znajduje się na bocznym, stosunkowo płaskim ramieniu z kulminacją Bukowej (1077 m n.p.m.), które odchodzi od głównego grzbietu pasma na Czubakowej (1082 m n.p.m.). Na południe od szczytu Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m.) grzbiet ten rozwidla się na dwa dość długie grzbiety Nowińskiej Góry (710 m n.p.m.) i Koziejówki (636 m n.p.m.) oraz Palenicy (807 m n.p.m.) i Szczawnej Góry (781 m n.p.m.) rozdzielone doliną Jastrzębika uchodzącego do Muszynki. Długi a jednocześnie stromy wschodni stok Jaworzyny opada do doliny Czarnego Potoku. Rozłożyła się na nim, znana w całej Polsce, popularna stacja narciarska (z kolejką gondolową).

Diabelski Kamień

Diabelski Kamień jest to okazały blok skalny – ostaniec piaskowca magurskiego. Znajduję się na wschodnich stokach Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m.), w lesie, przy czerwonym i zielonym szlaku turystycznym, które na tym odcinku biegną wspólnie, i w pobliżu narciarskiej trasy zjazdową. Ostaniec ma kształt dużego grzyba o wysokości około 5 m. Został ukształtowany przez erozję w związku z niejednakową wytrzymałość na wietrzenie różnych składników skały. Diabelski Kamień jest pomnikiem przyrody nieożywionej. Turystom nie wolno się na niego wspinać i jest zabezpieczony drewnianym ogrodzeniem.

Dolina Czarnego Potoku

Czarny Potok jest prawym dopływem Kryniczanki. Jego źródła znajdują sie na wysokości 1055 m n.p.m. na wschodnich stokach góry Bukowa (1077 m n.p.m.). W dolinie ćzarnego Potoku położone jest należące do Krynicy-Zdrój osiedle Czarny Potok.
Szlak czerwony (Główny Szlak Beskidzki) schodzi z Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m.) na dno doliny Czarnego Potoku około 1,5 km poniżej dolnej stacji kolejki gondolowej. Mijając na łące po lewej pole biwakowe (a powyżej tzw. „Park linowy”) przechodzi mostkiem przez potok do głównej drogi w dolinie, naprzeciwko zachodniego, zalesionego stoku Krzyżowej (813 m n.p.m.). Tu skręca w prawo (za drogą w dół doliny). Zanim po około 800 m opuści dolinę skręcając w lewo na stok Krzyżowej (813 m n.p.m.) mija po prawej pawilony kompleksu hotelowo-wypoczynkowego Jaworzyna Krynicka oraz Czarny Potok, a po lewej kort tenisowy i karczmę regionalną. W miejscu odejścia szlaku znajduje się przystanek autobusowy komunikacji podmiejskiej z Krynicy.

Mochnaczka Niżna

Nieduża wieś Mochnaczka Niżna (około 800 mieszkańców) położona jest w dolinie Mochnaczki około 6 km na północ od jej ujścia do Muszynki w Tyliczu.

Deptak w Krynicy

W Krynicy-Zdrój równolegle do ul. Zdrojowej, nad uregulowanym nurtem Kryniczanki wytyczony jest deptak spacerowy (Aleja Nowotarskiego). Znajdują się przy nim najważniejsze, historyczne i współczesne, obiekty zdrojowe oraz różne atrakcje i ciekawostki krajoznawcze. Przy deptaku znajdują się m.in. Łazienki Borowinowe, zabytkowy budynek Starych Łazienek Mineralnych, Pijalnia Główna – nowoczesny przeszkolony budynek z lat siedemdziesiątych (a przed nim przeszklone ujęcie zdroju głównego), muszla koncertowa i okazały gmach Nowego Domu Zdrojowego (z lat trzydziestych). Naprzeciw stoi Stary Dom Zdrojowy, reprezentujący dziewiętnastowieczną architekturę uzdrowiskową, a w nim pijalnia wody Mieczysław.
W samym środku krynickiego deptaku, obok Starego Domu Zdrojowego znajduje się muzyczna fontanna. Ma ona ponad 80 koliście ułożonych dysz, z których wydobywa się woda. Muzyczna fontanna łączy w sobie efekty wizualne (świetlne) z muzyką. Fontanna pracuje od kwietnia do października. W piątki, soboty i niedziele w godzinach wieczornych (o pełnych godzinach) odbywają sie pokazy z gatunku „światło i dźwięk”. Naprzemiennie co godzinę można usłyszeć: „Classical Gas” Vanessy Mae, „Droga” Michała Lorenca, „Wiosna” z Czterech Pór Roku Antonio Vivaldiego lub „Orinoco Flow” Enyi.
Na południowym krańcu krynickiego deptaku, w pobliżu budynku Łazienek Borowinowych i skrzyżowania, gdzie od głównego ciągu ulic Kraszewskiego i Zdrojowej odchodzi na wschód prowadząca do dworca ulica Ebersa, na skwerze w sąsiedztwie tablic informacyjnych uzdrowiska znajduje się główny w Krynicy węzeł szlaków turystycznych (odnośne drogowskazy i tablice). Z prowadzącym wzdłuż ulicy Kraszewskiego i deptaku szlakiem czerwonym (Główny Szlak Beskidzki – tu na odcinku z Czarnego Potoku przez centrum Krynicy na Huzary 864 m n.p.m.) krzyżuje się szlak niebieski z Runka (1080 m n.p.m.) przez Przysłop (944 m n.p.m.) i przełęcz Krzyżową (około 780 m n.p.m.), Krynicę i dalej na wschód na Górę Parkową (741 m n.p.m.) i w pasmo Szalonego do Powroźnika. Na odcinku przecinającym w tym miejscu krynicki deptak towarzyszy mu także szlak żółty, okrężny wokół Krynicy (Krzyżowa – Jaworzynka – Kopciowa - Hawrylakówka – Huzary – Góra Parkowa).

Grupa Krynicka GOPR

Stacja Centralna Grupy Krynickiej GOPR mieści się w Krynicy przy ulicy Halnej 18 (tel.(18) 477-74-44, alarmowy 601 100 300.
Grupa Krynicka GOPR powstała w 1952 r. jako jedna z 3 pierwszych Grup w ramach struktur GOPR. Grupa Krynicka obejmuje swoim działaniem rozległy teren Beskidu Sądeckiego, zachodnią, najwyższą częścią Beskidu Niskiego oraz pograniczne Pasmo Zimnego i Dubnego. Jest to powierzchnia około 2011 km2, na długości 150 km Głównego Szlaku Beskidzkiego. W Grupie Krynickiej działa obecnie 171 ratowników ochotników i 72 kandydatów na ratowników oraz 7 ratowników etatowych koordynujących działalność ratowniczą i szkoleniową. Ratownicy skupieni są w pięciu sekcjach operacyjnych: w Krynicy-Zdroju, Gorlicach, Nowym Sączu, Starym Sączu i Piwnicznej-Zdroju. Posiadają nowoczesną bazę lokalową i sprzętową: Stację Centralną w Krynicy-Zdroju (z całodobowym dyżurem), dyżurki w terenie oraz sprzęt transportowy, sieć radiołączności i sprzęt specjalistyczny W sezonie narciarskim ratownicy Grupy Krynickiej zabezpieczają stacje narciarskie Jaworzyna Krynicka, Wierchomla, Sucha Dolina, Magura Małastowska i wiele mniejszych ośrodków i stoków narciarskich. Przeprowadzają corocznie około 700 akcji i interwencji, w tym także wiele wypraw ratunkowych.


(Źródło: http://www.malopolska.szlaki.pttk.pl/szlaki/opis_szlaku/7362)