Szlak turystyczny - Czarne Garby - Krynica-Zdrój

Czarne Garby - Krynica-Zdrój
Długość: 14.1 km

Szczególne miejsca:

Góra Parkowa

Niezbyt wysoka Góra Parkowa (741 m n.p.m.), ale o regularnym trójkątnym kształcie, jest kulminacją położoną bezpośrednio na wschód od centrum Krynicy. Od prawie dwóch wieków ma wyraźnie parkowy charakter i nie tylko dla krynickich kuracjuszy jest doskonałym terenem spacerowym prawie w centrum miasta. Sam park został założony w 1810 r. Do dziś zachował się pierwotny układ ścieżek. Na wypłaszczonym wierzchołku znajduje się górna stacja kolejki linowo-terenowej, która prowadzi z północnego krańca krynickiego deptaku.

Ławeczka Kraszewskiego

W Krynicy-Zdrój, u podnóża zachodniego stoku Góry Parkowej (741 m n.p.m.), znajduje sie tzw. Ławeczka Kraszewskiego. Ławeczka Kraszewskiego powstała na tzw. Edwardówce z okazji obchodów pięćdziesięciolecia twórczości wieszcza Józefa Ignacego Kraszewskiego. Uroczystego odsłonięcia dokonano 1 sierpnia 1881 r. Autorem projektu pomnika był znany artysta Wojciech Gerson. Po ponad 20 latach do kamiennej ławeczki dołączono popiersie Józefa Ignacego Kraszewskiego wykute z brązu. Na tym oryginalnym pomniku znajduje się napis: "Zakątek J. I. Kraszewskiego", a poniżej "Pamiątka jego pobytu w roku 1866 uświęca Krynica podczas jubileuszu 1897 r.". Kraszewski gościł w Krynicy latem 1866 r. i korzystał tu z zabiegów leczniczych.

Deptak w Krynicy

W Krynicy-Zdrój równolegle do ul. Zdrojowej, nad uregulowanym nurtem Kryniczanki wytyczony jest deptak spacerowy (Aleja Nowotarskiego). Znajdują się przy nim najważniejsze, historyczne i współczesne, obiekty zdrojowe oraz różne atrakcje i ciekawostki krajoznawcze. Przy deptaku znajdują się m.in. Łazienki Borowinowe, zabytkowy budynek Starych Łazienek Mineralnych, Pijalnia Główna – nowoczesny przeszkolony budynek z lat siedemdziesiątych (a przed nim przeszklone ujęcie zdroju głównego), muszla koncertowa i okazały gmach Nowego Domu Zdrojowego (z lat trzydziestych). Naprzeciw stoi Stary Dom Zdrojowy, reprezentujący dziewiętnastowieczną architekturę uzdrowiskową, a w nim pijalnia wody Mieczysław.
W samym środku krynickiego deptaku, obok Starego Domu Zdrojowego znajduje się muzyczna fontanna. Ma ona ponad 80 koliście ułożonych dysz, z których wydobywa się woda. Muzyczna fontanna łączy w sobie efekty wizualne (świetlne) z muzyką. Fontanna pracuje od kwietnia do października. W piątki, soboty i niedziele w godzinach wieczornych (o pełnych godzinach) odbywają sie pokazy z gatunku „światło i dźwięk”. Naprzemiennie co godzinę można usłyszeć: „Classical Gas” Vanessy Mae, „Droga” Michała Lorenca, „Wiosna” z Czterech Pór Roku Antonio Vivaldiego lub „Orinoco Flow” Enyi.
Na południowym krańcu krynickiego deptaku, w pobliżu budynku Łazienek Borowinowych i skrzyżowania, gdzie od głównego ciągu ulic Kraszewskiego i Zdrojowej odchodzi na wschód prowadząca do dworca ulica Ebersa, na skwerze w sąsiedztwie tablic informacyjnych uzdrowiska znajduje się główny w Krynicy węzeł szlaków turystycznych (odnośne drogowskazy i tablice). Z prowadzącym wzdłuż ulicy Kraszewskiego i deptaku szlakiem czerwonym (Główny Szlak Beskidzki – tu na odcinku z Czarnego Potoku przez centrum Krynicy na Huzary 864 m n.p.m.) krzyżuje się szlak niebieski z Runka (1080 m n.p.m.) przez Przysłop (944 m n.p.m.) i przełęcz Krzyżową (około 780 m n.p.m.), Krynicę i dalej na wschód na Górę Parkową (741 m n.p.m.) i w pasmo Szalonego do Powroźnika. Na odcinku przecinającym w tym miejscu krynicki deptak towarzyszy mu także szlak żółty, okrężny wokół Krynicy (Krzyżowa – Jaworzynka – Kopciowa - Hawrylakówka – Huzary – Góra Parkowa).

Bradowiec

Bradowiec (770 m n.p.m.), zalesiony szczyt na wschodnich krańcach Beskidu Sądeckiego, w południowej części grzbietu Szalonego (832 m n.p.m.), ciągnącego się od Huzarów (864 m n.p.m.) nad Krynicą w stronę Powroźnika, znajduje się w części grzbietu rozdzielającej doliny Muszynki (od południowego-wschodu) i potoku Szczawiczne – wschodniego dopływu Kryniczanki.
Na przedwojennych mapach Bradowiec (770 m n.p.m.) nie miał nazwy, a na podszczytowym wypłaszczeniu, po południowo-zachodniej stronie głównego wierzchołka istniał zamieszkały przez Łemków przysiółek Mirjancze. Po wysiedleniach Łemków w 1947 r. osiedle Mirjancze przestało istnieć, a na nowych mapach nazwę szczytu utworzono od krótkiego potoku Bradowiec, spływającego spod grzbietu do doliny Muszynki. Polana, na której było osiedle, dawno zarosła lasem, przez co szlak niebieski prowadzący grzbietem Bradowca (770 m n.p.m.) jest zupełnie pozbawiony widoków. Na północno-wschodnich stokach Bradowca (od strony Tylicza) znajduje się kompleks narciarski z 4 wyciągami orczykowymi. Z górnej stacji tych wyciągów jest ciekawy widok na południowy-wschód, m.in. poprzez obniżenie Przełęczy Tylickiej (683 m n.p.m.) na najwyższą w polskiej części Beskidu Niskiego Lackową (997 m n.p.m.) i równie kształtny słowacki Busov (1002 m n.p.m.).

Szalone

Masywny i zalesiony, choć niezbyt wyrazisty szczyt Szalone (832 m n.p.m.) na wschodnich krańcach Beskidu Sądeckiego, w północnej części grzbietu ciągnącego się od Huzarów (864 m n.p.m.) nad Krynicą na południe w stronę Powroźnika, znajduje się w części grzbietu rozdzielającej doliny Kryniczanki (od zachodu) i Mochnaczki (od wschodu). Północne stoki Szalonego opadają na przełęcz Roma oddzielającą je od kulminacji Huzarów. Natomiast zachodnie stoki opadają dość strono do źródłowej części dolinki Potoku Szczawnicznego (wschodni dopływ Kryniczanki). Przez zalesiony i bezwidokowy wierzchołek Szalonego prowadzi szlak niebieski z Powroźnika przez Bradowiec (770 m n.p.m.), a następnie przez Górę Parkową (741 m n.p.m.) schodzi do centrum Krynicy Zdroju.

 

(Źródło: http://www.malopolska.szlaki.pttk.pl/szlaki/opis_szlaku/7365)